SP5KCR AMATEUR RADIO CLUB STATION

Fryderyk Chopin 2010

special award commemorates the 200^th birthday of Fryderyk Chopin and the International Chopin Year. To be eligible for this award, the applicant needs to work SP stations and score at least 2010 points, according to the following point system:

QSOs made over the entire 2010 year are eligible for the award. Each SP station can be worked once per band (i.e. 9 times), regardless of the emission.
Note: QSOs made during during Fryderyk Chopin International Piano Competition (2 – 23 October 2010) yield double points. Contacts with previously worked and counted SP stations may be repeated during this period only. The once-per-band rule must be observed.
Log abstracts + 5 € should be sent by registered mail to the award manager SP5PB:

Piotr Brydak SP5PB

Okólnik 9a m16
00-368 Warszawa
Poland - Polska

Fryderyk Chopin (1810-1849)

to najsłynniejszy polski kompozytor, którego twórczość wzbudza podziw na całym świecie, a życiorys do dziś jest źródłem inspiracji.
Urodził się w polskiej wsi Żelazowa Wola 1. marca (lub 22. lutego) 1810 r. Biografowie Chopina mają kłopoty z ustaleniem właściwej daty z powodu rozbieżności w dokumentach. Ojciec Fryderyka – Francuz z pochodzenia, nauczał języka francuskiego, a matka zajmowała się domem i opieką nad czworgiem dzieci państwa Skarbków. Lata dziecięce i młodzieńcze Fryderyk Chopin spędził w Warszawie. Był niezwykle utalentowanym dzieckiem. W wieku 7 lat biegle grał na fortepianie i komponował, choć nie znał jeszcze nut i nie potrafił zapisać swoich kompozycji. Pierwsze znane utwory małoletniego kompozytora, dwa Polonezy: B-dur i g-moll utrwalone zostały ręką ojca. Warszawska arystokracja często zapraszała Fryderyka uznanego za „cudowne dziecko”, aby swoją grą uświetniał towarzyskie spotkania w pałacach możnych rodówlub dobroczynne koncerty.
Będąc uczeniem Liceum Warszawskiego, Fryderyk imponował wieloma talentami. Był znakomitym rysownikiem, aktorem, literatem, satyrykiem. Nikt w klasie nie potrafił tak trafnie naśladować kolegów i nauczycieli. Zachowały się jego rysunki namalowane kredką. Talent aktorski rozwijał w domowym teatrzyku. Wspólnie z najmłodszą siostrą Emilką pisał sceniczne żarty odgrywane w salonie przed domownikami. Co niedzielę grał też na organach w kościele podczas mszy dla uczniów Liceum. Nadal komponował. Nic też dziwnego, że po skończeniu szkoły, 16-letni zaledwie Fryderyk został studentem kompozycji w Szkole Głównej Muzyki przy Uniwersytecie Warszawskim, którą ukończył po trzech latach nauki z oceną: geniusz muzyczny. Warszawa znała Chopina przede wszystkim jako utalentowanego pianistę i wirtuoza wykonującego po mistrzowsku skomponowane przez siebie utwory, ale Fryderykowi i jego rodzicom marzyła się europejska kariera. Pierwszy pobyt 19-letniego Chopina za granicą w roli pianisty i kompozytora miał miejsce w Wiedniu – najważniejszym po Paryżu centrum muzycznej Europy – gdzie został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność i krytyków. Po powrocie do Warszawy skomponował dwa Koncerty fortepianowe (f-moll i e-moll), które z wielkim powodzeniem zostały wykonane w 1830 r. w Teatrze Narodowym. Było to jednocześnie pożegnanie Fryderyka Chopina z Warszawą przed tournée koncertowym po Europie. Wyjeżdżając na początku listopada 1830 r., nie wiedział, że już nigdy do kraju nie powróci. Paryż stał się jego nowym miejscem zamieszkania, a także nowych przyjaźni i miłości do awangardowej pisarki francuskiej George Sand. Dużo komponował i koncertował również poza granicami Francji, zyskując zasłużoną sławę pianisty o charyzmatycznej osobowości. Sławny był też jako nauczyciel gry na fortepianie. Lekcje udzielane zamożnym arystokratkom przynosiły mu dodatkowo pokaźny dochód.
Kto wie, jak potoczyłoby się życie Chopina, gdyby nie dręcząca go od lat choroba płuc. Nie pomagały pobyty w kurortach ani lekarze. Chopin zmarł w Paryżu w październiku 1849 r. w wieku zaledwie 39 lat. Pochowany został na cmentarzu Père Lachaise, a jego serce – zgodnie z wolą kompozytora – przywiezione zostało do ojczyzny i spoczywa w Kościele św. Krzyża w Warszawie.
Chopin pozostawił po sobie wspaniałą muzykę, która jest rozpoznawalna na całym świecie i budzi emocje wśród słuchaczy. Jest niepowtarzalna w swoim wyrazie i kolorycie. Charakterystyczne cechy tej muzyki to śpiewność, lekkość, wirtuozowski blask, również zaduma, żal, refleksyjność, skupienie, powaga. Dzięki zastosowaniu nowatorskich pomysłów melodycznych Chopin wyprzedził swoją epokę. Był romantykiem w czasach nieromantycznych. Pisał głównie utwory na fortepian m.in. polonezy, mazurki, ballady, etiudy, walce, sonaty, nokturny, pieśni na głos solowy z fortepianem oraz utwory na fortepian z orkiestrą, z których najbardziej znane są dwa koncerty fortepianowe.
Dojrzałe polonezy powstały na obczyźnie. Jedne przepełnione są tragizmem wyrażającym osobisty stosunek Chopina do walki Polaków o niepodległość, inne polonezy są energiczne, mają uroczysty charakter i stanowią muzyczną wizję potęgi Polski, jak Polonez As-dur.
Mazurki Chopina są najbardziej „polskie” w jego twórczości. W latach młodzieńczych, kiedy wyjeżdżał na wakacje na wieś do Szafarni na Kujawach, był zafascynowany polskim folklorem. Obserwował wiejskie obrzędy, notował melodie i teksty piosenek i tańców ludowych – mazurków, oberków i kujawiaków. Przygrywał też do tańca grając w wiejskich kapelach, słuchał piosenek śpiewanych w dworkach szlacheckich. Charakterystyczne cechy takie jak rytm i melodia, wykorzystał później w swoich 57 artystycznie stylizowanych mazurkach. Są one bardzo zróżnicowane: krótkie lub długie, szybkie lub wolne, jedne mają charakter żywiołowy i taneczny inne zaś liryczny. Wszystkie wyrażają wielką miłość Chopina do stron ojczystych.
Etiudy są najlepszym przykładem jego twórczego talentu. Etiudom, które do tej pory były traktowane przez nauczycieli fortepianu jako ćwiczenia techniczne, nadał Chopin rangę artystyczną: piękne brzmienie, wyrafinowanie, piękną melodię. Każda jego etiuda wymaga od grającego rozwiązania pewnego zadania technicznego, będąc jednocześnie muzycznym, perfekcyjnym dziełem. Niektórzy badacze twórczości Chopina umieszczają etiudy na szczycie całej jego twórczości, uważając je za najdoskonalsze dzieło jego geniuszu.
Walce Chopina – to utwory artystycznie doskonałe. Jedne są powolne, melancholijno-liryczne, inne wirtuozowskie, czego najlepszym przykładem jest Walc Des-dur nazywany „walcem minutowym” ze względu na zawrotne tempo jego wykonywania.
Pieśni czy też piosenki w liczbie 19 pisał Chopin we wszystkich okresach życia. Powstawały spontanicznie, z potrzeby chwili, w większości do wierszy przyjaciela i poety Stefana Witwickiego. Chociaż niektóre z nich są bardzo piękne, jak pieśń Życzenie z towarzyszeniem fortepianu, pozostają w cieniu jego twórczości fortepianowej.
Muzyka Chopina należy do kulturowego, światowego dziedzictwa. Międzynarodowe Konkursy Pianistyczne nazwane jego imieniem, odbywające się w Warszawie od 1927 r. (przerwane wybuchem II wojny światowej) są wyrazem hołdu dla genialnego Polaka. Co 5 lat
o tytuł najlepszego wykonawcy jego dzieł ubiegają się pianiści z całego świata. W październiku 2010 r., w Roku Chopina ogłoszonym z okazji 200-lecia urodzin tego wybitnego kompozytora, odbędzie się XVI Konkurs Chopinowski.

Opracowała Zofia Olszewska-Bajera

Fryderyk Chopin (1810-1849)

A Polish composer and virtuoso pianist, considered one of the great masters of Romantic music. His fascinating life and heritage continues to inspire many people all over the world today.
Chopin was born to a French-expatriate father and Polish mother in a suburban Warsaw town called Zelazowa Wola on March 1st, 1810. Some biographers quote his birth date as Feb 22, 1810. His father worked as a French language teacher while his mother was a housewife, looking after the four children. Both parents were avid musicians, which influenced their children's early education. Fryderyk spent his youth in Warsaw, where he was quickly discovered as a child-prodigy. He was often invited to add splendour to local aristocracy gatherings or charity fundraisers. At the age of 7, he played piano fluently and attempted to compose music, although, because he did not yet know notes, he was unable to record any of his works. The first two well known pieces by the young composer, Polonez B-flat major and G minor, were written down by his father’s helpful hand.
Chopin’s multiple talents as an excellent writer, actor, cartoonist and satirist dazzled his peers at Warsaw High School. Nobody in the school could imitate other students or teachers more accurately than he could. Some of his crayon sketches survived to our time. His acting talents were nurtured at the home, where he and the younger sister Emily played skits for the family. He played the organ during masses for high school students and continued to compose. The barely 16-year old Fryderyk was admitted to the Composition faculty at Warsaw School of Music, where he graduated later with the comment: musical genius. His great popularity in Warsaw as a versatile piano performer who also played his own compositions encouraged him and his family to consider a European career. First, as a 19 year old piano virtuoso and composer, he appeared in Vienna – the most influential music center, second only to Paris, where he was enthusiastically received. Upon his return to Warsaw, he composed two piano concertos (F minor and E minor), successfully performed in the National Theater in Warsaw in 1830. This concert turned out to be his farewell to Poland, as he never returned to his home country from his European tour in November 1830 in order to avoid oppressions after a failed uprising against the Russian rule in Poland. Paris became not only his new place of residency, but also friendship and love - to a French novelist Aurore Lucile Dupin, known as George Sand. He composed and toured across Europe, gaining a well deserved popularity as charismatic personality pianist. He was also famous in Paris as a piano teacher. The lessons he delivered to local aristocracy yielded him substantial wealth.
There is no doubt that the course of Chopin’s life would have been much different if it had not been the tormenting lung disease that he suffered from for many years. Doctors and health spas rendered no cure. Chopin died in October 1849, aged only 39. He was buried in Père Lachaise cemetery in Paris, but his heart, in accordance with his will, was moved to Poland where it is entombed within a pillar at the Holy Cross Church in Warsaw.
Chopin left behind wonderful music, full of unique expression and charm. His music can be easily recognized by the unique themes, ornamented with lightness and virtuoso brilliance, that include elements of meditation, grief, reflection, concentration and seriousness. His new composing style set him ahead of his time. He was a Romantic musician in non-Romantic period. He composed mainly piano pieces, and the best known are polonaises, mazurkas, ballades, etudes, waltzes, sonatas, nocturnes, songs for solo voice and piano, and the most popular: piano concertos.
Chopin’s most mature polonaises were composed abroad. Some are full of tragic accents, expressing his emotions on Polish struggle for independence. The other, like Polonez A-flat major, are full of energy and charm and paint the musical vision of Poland’s might.
Mazurkas represent the most native part of his works. They correspond to Chopin’s early childhood fascination with Polish folklore, that he was exposed to while vacationing in the village of Szafarnia, in Kujawy region. He witnessed the native rites and played in the bands accompanying court dances, and wrote down melodies and lyrics of local native songs and dances, called mazurki, oberki and kujawiaki. This exposure to the rhythm and melody inspired, in his later years, 57 artistically styled mazurkas. They have variable format: long or short, fast or slow. They have spontaneous or dancing character, and some are lyrical. All of them express Chopin’s deep love to his homeland.
Chopin’s etudes are perhaps the best manifestation of his musical talent. Until his time, piano teachers considered etudes as pieces intended mainly for technique practice. Chopin advanced them to new art level with his refined, beautiful melodies. Each of his etudes imposes technical demands on the performer, while being a musically perfect masterpiece. Some researchers consider Chopin’s etudes the pinnacle of his genius.
Chopin waltzes represent his artistic perfection. Some are slow, lyrical and melancholic, other masterly fast, as Walc D-flat major also known as “minute waltz “ because of its dizzying tempo.
He also wrote 19 songs over the course of his life. They were created spontaneously, to the mood sparked by the moment. Most of them were inspired by poems written by his friend Stefan Witwicki. Although some songs, like “The Wish”, are truly beautiful, they remain largely overshadowed by Chopin’s piano works.
Chopin’s music belongs to the world’s cultural heritage. To honor his genius, Chopin International Piano Competitions have been held in Warsaw every 5 years since 1927 (except during WW II). There, the world best performers gather to play Chopin’s compositions and to compete for valuable recognition. Year 2010 marks 200^th birthday of this prominent composer and is celebrated as "Chopin Year" in Poland. The XVI Chopin Competition will be held in October 2010 to commemorate this anniversary.

Powrót